Konstytucje >> Konstytucja Niemiec >>



Artykuł 100


(1) Jeśli zdaniem sądu ustawa, od której ważności zależy wydanie


orzeczenia, jest sprzeczna z konstytucją, należy postępowanie zawiesić i uzyskać


orzeczenie właściwego dla rozstrzygania sporów konstytucyjnych sądu kraju, gdy


chodzi o naruszenie konstytucji krajowej, a orzeczenie Federalnego Trybunału


Konstytucyjnego, gdy chodzi o naruszenie niniejszej Ustawy Zasadniczej. Dotyczy


to również naruszenia niniejszej Ustawy Zasadniczej przez prawo krajowe lub


niezgodności ustawy krajowej z ustawą federalną.


(2) Jeśli w sporze prawnym zachodzi wątpliwość, czy reguła prawa


międzynarodowego jest częścią składową prawa federalnego i czy tworzy ona


bezpośrednio prawo i obowiązki dla jednostki (artykuł 25), sąd powinien uzyskać


orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego.


(3) Jeśli krajowy sąd konstytucyjny zamierza przy wykładni Ustawy


Zasadniczej odstąpić od orzeczenia Federalnego Trybunału Konstytucyjnego lub


sądu konstytucyjnego innego kraju, to sąd konstytucyjny powinien uzyskać


orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego.