Konstytucje >> Konstytucja Niemiec >>

Artykuł 106

(1) Federacji przypadają zyski monopoli finansowych i wpływy z

następujących podatków:

1. cła,

2. podatki od konsumpcji, o ile nie przypadają one stosownie do ustępu 21

krajom, stosownie do ustępu 3 wspólnie Federacji i krajom lub stosownie do

ustępu 6 gminom,

3. podatek od rogowego transportu towarów,

4. podatki od obrotu kapitałowego, podatek ubezpieczeniowy i podatek wekslowy,

5. jednorazowe daniny majątkowe i daniny wyrównawcze pobierane dla

przeprowadzenia kompensaty obciążeń,

6. daniny uzupełniające do podatku dochodowego i do podatku od korporacji,

7. daniny w ramach Wspólnot Europejskich.

(2) Krajom przypadają wpływy z następujących podatków:

1. podatek majątkowy,

2. podatek spadkowy,

3. podatek od pojazdów mechanicznych,

4. podatki od obrotu, o ile nie przypadają one stosownie do ustępu i Federacji albo

stosownie do ustępu 3 wspólnie Federacji i krajom,

5. podatek od piwa,

6. daniny kasyn gry.

(3) Wpływy z podatku dochodowego, z podatku od korporacji i z podatku

obrotowego przypada wspólnie Federacji i krajom (podatki wspólne), o ile wpływ z

podatku dochodowego nie zostanie przyznany stosownie do ustępu 5 gminom. We

wpływach z podatku dochodowego oraz z podatku od korporacji mają udział po

połowie Federacja i kraje. Udziały Federacji i krajów w podatku obrotowym są

ustalane w drodze ustawy federalnej, wymagającej zgody Rady Federalnej. Należy

przy tym wychodzić z następujących założeń:

1. W ramach bieżących przychodów Federacja i kraje mają jednakowe roszczenia

do pokrycia ich koniecznych wydatków. Ponadto należy ustalić zakres

wydatków uwzględniając wieloletnie planowanie finansowe.

2. Pokrycie potrzeb Federacji i krajów należy ze sobą tak uzgodnić, aby osiągnąć

sprawiedliwą kompensatę, uniknąć przeciążenia podatników i zapewnić

jednolity poziom życia na obszarze federalnym.

Dodatkowo są włączane do ustalenia udziałów Federacji i krajów w podatku

obrotowym minimalne przychody podatkowe, które wynikają dla krajów od 1

stycznia 1996 r. z uwzględnienia dzieci w prawie o podatku dochodowym.

Szczegóły określa ustawa federalna według zdania 3.

(4) Udziały Federacji i krajów w podatku obrotowym należy na nowo ustalić,

jeśli stosunek między przychodami i wydatkami Federacji i krajów rozwinie się w

sposób zasadniczo odmienny. Minimalne przychody podatkowe, które stosownie

do ustępu 3 zdanie 5 dodatkowo są włączone do ustalenia udziałów podatku

obrotowego, pozostają przy tym nienaruszone. Jeśli zostaną w drodze ustawy

federalnej nałożone na kraje dodatkowe wydatki albo odebrane przychody, to

dodatkowe obciążenie może być w drodze ustawy federalnej, wymagającej zgody

Rady Federalnej, wyrównane także przez dotacje finansowe Federacji, jeśli jest

ono ograniczone do krótkiego okresu. W ustawie należy ustalić zasady obliczania

tych dotacji finansowych oraz ich rozdziału na kraje.

(5) Gminy otrzymują we wpływach z podatku dochodowego udział, który

powinien być przekazywany przez kraje ich gminom na podstawie świadczeń ich

mieszkańców w zakresie podatku dochodowego. Szczegóły określa ustawa

federalna, która wymaga zgody Rady Federalnej. Ustawa może określić, że gminy

ustalają stawki udziału gmin.

(6) Wpływy z podatku realnych przypada gminom, wpływy z lokalnych

podatków od konsumpcji i od luksusu przypadają gminom albo, stosownie do

ustawodawstwa krajowego, związkom gmin. Gminom należy przyznać prawo do

ustalania stawek podatków realnych w ramach ustaw. Jeśli nie ma gmin w kraju, to

wpływy z podatków realnych i lokalnych, podatków konsumpcyjnych i od luksusu

przypada temu krajowi. Federacja i kraje mogą przez repartycję uczestniczyć we

wpływach z podatku od działalności wytwórczej. Szczegóły repartycji określa

ustawa federalna, wymagająca zgody Rady Federalnej. Stosownie do

ustawodawstwa krajowego podstawą wymiaru repartycji mogą zostać podatki

realne i udział gmin we wpływach z podatku dochodowego.

(7) Z udziału krajów w łącznych wpływach z podatków wspólnych przypada

gminom i związkom gmin łącznie udział procentowy, określony przez

ustawodawstwo krajowe. Ponadto ustawodawstwo krajowe określa, czy i w jakim

stopniu przypadają gminom (związkom gmin) wpływy z podatków krajowych.

(8) Jeśli Federacja spowoduje powstanie w poszczególnych krajach lub

gminach (związkach gmin) specjalnych urządzeń, które w krajach lub gminach

(związkach gmin) staną się powodem bezpośrednio większych wydatków lub

mniejszych przychodów (specjalne obciążenia), to Federacja zapewnia konieczną

kompensację, jeśli i o ile nie można wymagać od krajów lub gmin (związków gmin),

aby ponosiły te specjalne obciążenia. Świadczenia odszkodowawcze dla osób

trzecich i korzyści finansowe krajów lub gmin (związków gmin) powstające jako

skutek tych urządzeń, zostaną uwzględnione przy kompensacji.

(9) Za przychody i wydatki krajów w rozumieniu niniejszego artykułu uważa

się również wpływy i przychody gmin (związków gmin).