Konstytucje >> Konstytucja Niemiec >>



Artykuł 12a


(1) Mężczyźni po ukończeniu osiemnastego roku życia mogą być


zobowiązani do służby w siłach zbrojnych, w Federalnej Straży Granicznej albo w


formacji obrony cywilnej.


(2) Kto ze względu na sumienie odmawia służby wojennej z bronią w ręku,


może być zobowiązany do służby zastępczej. Czas trwania służby zastępczej nie


może przekraczać okresu trwania służby wojskowej. Szczegóły reguluje ustawa,


która nie może naruszać swobody kierowania się sumieniem przy podejmowaniu


decyzji i musi także przewidywać możliwość służby zastępczej, nie pozostającej w


żadnym związku z formacjami sił zbrojnych i Federalnej Straży Granicznej.


(3) W stanie obrony osoby objęte obowiązkiem służby wojskowej, które nie są


powołane do służby według ustępu 1 albo 2, mogą być ustawą lub na podstawie


ustawy zobowiązane w ramach stosunku pracy do cywilnych świadczeń


służbowych dla celów obrony, włącznie z ochroną ludności cywilnej; zobowiązania


z publiczno-prawnych stosunków służbowych są dopuszczalne tylko dla


wypełnienia zadań policyjnych lub takich władczych działań administracji


publicznej, które mogą być wypełniane tylko w publiczno-prawnym stosunku


służbowym. Stosunki pracy, o których mowa w zdaniu 1, mogą być ustalone wobec


sił zbrojnych w zakresie ich zaopatrzenia, jak również wobec administracji


publicznej; zobowiązania w ramach stosunków pracy w zakresie zaopatrzenia


ludności cywilnej są dopuszczalne tylko do pokrycia jej koniecznych potrzeb


życiowych albo do zapewnienia jej ochrony.


(4) Jeśli w stanie obrony zapotrzebowanie na cywilne świadczenia służbowe


w cywilnych sprawach sanitarnych i zdrowia, jak również w stałej wojskowej


organizacji szpitalnictwa nie może być pokryte na zasadzie dobrowolności, to


mogą zostać ustawą na podstawie ustawy pociągnięte do tego rodzaju świadczeń


służbowych kobiety od ukończonego osiemnastego do ukończenia pięćdziesiątego


piątego roku życia. W żadnym przypadku nie mogą one pełnić służby z bronią w


ręku.


(5) W okresie poprzedzającym stan obrony zobowiązania, o których mowa w


ustępie 3, mogą być ustalone tylko stosownie do artykułu 80a ust. 1. Do


przygotowania do świadczeń służbowych z ustępu 3, do których konieczna jest


szczególna wiedza lub w prawa, można ustawą lub na podstawie ustawy


zobowiązać do udziału w szkoleniu. Zdanie 1 nie ma w tym przypadku


zastosowania.


(6) jeśli w stanie obrony zapotrzebowanie na siłę roboczą w dziedzinach


wymienionych w ustępie 3 zdanie 2 nie może być pokryte na zasadzie


dobrowolności, to może zostać dla zaspokojenia tej potrzeby ograniczona ustawą


lub na podstawie ustawy wolność Niemców do rezygnacji z wykonywania zawodu


lub z miejsca pracy. Przed wprowadzeniem stanu obrony obowiązuje odpowiednio


ustęp 5 zdanie 1.