Konstytucje >> Konstytucja Niemiec >>


Artykuł 81


(1) Jeśli Parlament Federalny nie zostanie rozwiązany w przypadku


określonym w artykule 68, Prezydent Federalny może na wniosek Rządu


Federalnego za zgodą Rady Federalnej ogłosić stan wyższej konieczności


ustawodawczej w odniesieniu do projektu ustawy, który został odrzucony przez


Parlament Federalny, mimo że Rząd Federalny określił go jako pilny. To samo


obowiązuje wobec odrzuconego projektu ustawy, chociażby Kanclerz Federalny


powiązał ten projekt z wnioskiem przewidzianym w artykule 68.


(2) Jeśli Parlament Federalny po ogłoszeniu stanu wyższej konieczności


ustawodawczej odrzuci ponownie projekt ustawy albo uchwali go w brzmieniu


określonym jako nie do przyjęcia dla Rządu Federalnego, ustawę uważa się za


uchwaloną, jeśli uzyska ona zgodę Rady Federalnej. To samo obowiązuje, jeśli


projekt ustawy nie zostanie uchwalony przez Parlament Federalny w ciągu


czterech tygodni od ponownego przedłożenia.


(3) W okresie kadencji Kanclerza Federalnego może być w terminie sześciu


miesięcy od pierwszego ogłoszenia stanu wyższej konieczności ustawodawczej


stosownie do ustępu 1 i 2 uchwalony także każdy inny projekt ustawy odrzucony


przez Parlament Federalny. Po upływie tego terminu niedopuszczalne jest


ponowne ogłoszenie stanu wyższej konieczności ustawodawczej w okresie


kadencji tego samego Kanclerza Federalnego.


(4) Ustawa Zasadnicza nie może być na mocy ustawy, która została


uchwalona stosownie do ustępu 2 ani zmieniona, ani częściowo lub całkowicie


uchylona bądź zawieszona.