Konstytucje >> Konstytucja UE, Bruksela, 29 października 2004 r.



TYTUŁ IX

CZŁONKOSTWO W UNII

ARTYKUŁ I-58

Kryteria kwalifikacji i procedura przystąpienia do Unii

1. Unia jest otwarta dla wszystkich państw europejskich, które szanują wartości określone

w artykule I-2 i zobowiązują się wspólnie je wspierać.

2. Każde państwo europejskie, które pragnie zostać członkiem Unii, kieruje wniosek do Rady.

Wniosek ten jest notyfikowany Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom narodowym. Rada

stanowi jednomyślnie po konsultacji z Komisją i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego,

udzielonej większością głosów członków wchodzących w jego skład. Warunki oraz tryb przyjęcia

są przedmiotem umowy między Państwami Członkowskimi a państwem kandydującym. Umowa ta

podlega ratyfikacji przez wszystkie umawiające się państwa, zgodnie z ich odpowiednimi

wymogami konstytucyjnymi.

ARTYKUŁ I-59

Zawieszenie niektórych praw wynikających z członkostwa w Unii

1. Na podstawie uzasadnionej inicjatywy jednej trzeciej Państw Członkowskich lub

uzasadnionej inicjatywy Parlamentu Europejskiego, lub na wniosek Komisji, Rada może przyjąć

decyzję europejską stwierdzającą istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez Państwo

Członkowskie wartości, o których mowa w artykule I-2. Rada stanowi większością czterech piątych

swych członków, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.



Przed dokonaniem takiego stwierdzenia Rada wysłuchuje danego Państwa Członkowskiego i,

stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może skierować do tego Państwa zalecenia.

Rada regularnie bada, czy powody, które doprowadziły do takiego stwierdzenia pozostają ważne.

2. Rada Europejska, z inicjatywy jednej trzeciej Państw Członkowskich lub na wniosek Komisji,

może, po wezwaniu tego Państwa Członkowskiego do przedstawienia swoich uwag w sprawie,

przyjąć decyzję europejską stwierdzającą istnienie poważnego i trwałego naruszania przez Państwo

Członkowskie wartości wymienionych w artykule I-2. Rada Europejska stanowi jednomyślnie po

uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

3. Po dokonaniu stwierdzenia na mocy ustępu 2, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną,

może przyjąć decyzję europejską zawieszającą niektóre prawa wynikające ze stosowania

Konstytucji w stosunku do tego Państwa Członkowskiego, łącznie z prawem do głosowania członka

Rady reprezentującego to państwo. Rada uwzględnia możliwe konsekwencje takiego zawieszenia

dla praw i obowiązków osób fizycznych i prawnych.

Obowiązki, które ciążą na tym państwie na mocy Konstytucji, pozostają w każdym przypadku,

wiążące dla tego państwa.

4. Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną, przyjąć decyzję europejską zmieniającą

lub uchylającą środki przyjęte na podstawie ustępu 3, w przypadku zmiany sytuacji, która

doprowadziła do zastosowania tych środków.

5. Do celów niniejszego artykułu członek Rady Europejskiej lub Rady reprezentujący dane

Państwo Członkowskie nie bierze udziału w głosowaniu, a dane Państwo Członkowskie nie jest

uwzględniane przy obliczaniu jednej trzeciej lub czterech piątych Państw Członkowskich

przewidzianych w ustępach 1 i 2. Wstrzymanie się od głosu członków obecnych lub

reprezentowanych nie stanowi przeszkody w przyjęciu decyzji europejskich, o których mowa

w ustępie 2.



Do przyjęcia decyzji europejskich, o których mowa w ustępach 3 i 4, większość kwalifikowaną

stanowi co najmniej 72% członków Rady reprezentujących uczestniczące Państwa Członkowskie,

obejmujące co najmniej 65% ludności tych państw.

Jeżeli w wyniku podjęcia decyzji o zawieszeniu prawa do głosowania zgodnie z ustępem 3 Rada

stanowi większością kwalifikowaną na podstawie jednego z postanowień Konstytucji,

większość kwalifikowaną określa się tak, jak w akapicie drugim, natomiast jeżeli Rada stanowi na

wniosek Komisji lub ministra spraw zagranicznych Unii, większość kwalifikowaną stanowi co

najmniej 55% członków Rady reprezentujących uczestniczące Państwa Członkowskie, obejmujące

co najmniej 65% ludności tych państw. W ostatnim przypadku mniejszość blokująca obejmuje co

najmniej minimalną liczbę członków Rady reprezentujących więcej niż 35% ludności

uczestniczących Państw Członkowskich, plus jeden członek, w przeciwnym razie uznaje się,

że większość kwalifikowana została osiągnięta.

6. Do celów niniejszego artykułu Parlament Europejski stanowi większością dwóch trzecich

oddanych głosów, reprezentujących większość członków wchodzących w jego skład.

ARTYKUŁ I-60

Dobrowolne wystąpienie z Unii

1. Każde Państwo Członkowskie może, zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi, podjąć

decyzję o wystąpieniu z Unii .

2. Państwo Członkowskie, które podjęło decyzję o wystąpieniu, notyfikuje swój zamiar Radzie

Europejskiej. W świetle wytycznych Rady Europejskiej Unia prowadzi negocjacje i zawiera

z tym państwem umowę określającą warunki jego wystąpienia, uwzględniając ramy jego przyszłych

stosunków z Unią. Umowę tę negocjuje się zgodnie z artykułem III-325 ustęp 3. Jest ona zawierana

w imieniu Unii przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną po uzyskaniu zgody Parlamentu

Europejskiego.



3. Konstytucja przestaje mieć zastosowanie do tego Państwa Członkowskiego od dnia wejścia

w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, o której mowa

w ustępie 2, chyba że Rada Europejska w porozumieniu z danym Państwem Członkowskim

podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

4. Do celów ustępów 2 i 3 członek Rady Europejskiej lub Rady reprezentujący występujące

Państwo Członkowskie nie bierze udziału w obradach i przyjmowaniu decyzji europejskich Rady

Europejskiej lub Rady dotyczących tego państwa.

Większość kwalifikowaną stanowi co najmniej 72% członków Rady reprezentujących

uczestniczące Państwa Członkowskie, obejmujące co najmniej 65% ludności tych państw.

5. Jeżeli Państwo, które wystąpiło z Unii, zwraca się o ponowne przyjęcie, jego wniosek

podlega procedurze, o której mowa w artykule I-58.