Konstytucje >> Konstytucja UE, Bruksela, 29 października 2004 r.
TYTUŁ IX
CZŁONKOSTWO W UNII
ARTYKUŁ I-58
Kryteria kwalifikacji i procedura przystąpienia do Unii
1. Unia jest otwarta dla wszystkich państw europejskich, które szanują wartości określone
w artykule I-2 i zobowiązują się wspólnie je wspierać.
2. Każde państwo europejskie, które pragnie zostać członkiem Unii, kieruje wniosek do Rady.
Wniosek ten jest notyfikowany Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom narodowym. Rada
stanowi jednomyślnie po konsultacji z Komisją i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego,
udzielonej większością głosów członków wchodzących w jego skład. Warunki oraz tryb przyjęcia
są przedmiotem umowy między Państwami Członkowskimi a państwem kandydującym. Umowa ta
podlega ratyfikacji przez wszystkie umawiające się państwa, zgodnie z ich odpowiednimi
wymogami konstytucyjnymi.
ARTYKUŁ I-59
Zawieszenie niektórych praw wynikających z członkostwa w Unii
1. Na podstawie uzasadnionej inicjatywy jednej trzeciej Państw Członkowskich lub
uzasadnionej inicjatywy Parlamentu Europejskiego, lub na wniosek Komisji, Rada może przyjąć
decyzję europejską stwierdzającą istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez Państwo
Członkowskie wartości, o których mowa w artykule I-2. Rada stanowi większością czterech piątych
swych członków, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.
Przed dokonaniem takiego stwierdzenia Rada wysłuchuje danego Państwa Członkowskiego i,
stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może skierować do tego Państwa zalecenia.
Rada regularnie bada, czy powody, które doprowadziły do takiego stwierdzenia pozostają ważne.
2. Rada Europejska, z inicjatywy jednej trzeciej Państw Członkowskich lub na wniosek Komisji,
może, po wezwaniu tego Państwa Członkowskiego do przedstawienia swoich uwag w sprawie,
przyjąć decyzję europejską stwierdzającą istnienie poważnego i trwałego naruszania przez Państwo
Członkowskie wartości wymienionych w artykule I-2. Rada Europejska stanowi jednomyślnie po
uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.
3. Po dokonaniu stwierdzenia na mocy ustępu 2, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną,
może przyjąć decyzję europejską zawieszającą niektóre prawa wynikające ze stosowania
Konstytucji w stosunku do tego Państwa Członkowskiego, łącznie z prawem do głosowania członka
Rady reprezentującego to państwo. Rada uwzględnia możliwe konsekwencje takiego zawieszenia
dla praw i obowiązków osób fizycznych i prawnych.
Obowiązki, które ciążą na tym państwie na mocy Konstytucji, pozostają w każdym przypadku,
wiążące dla tego państwa.
4. Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną, przyjąć decyzję europejską zmieniającą
lub uchylającą środki przyjęte na podstawie ustępu 3, w przypadku zmiany sytuacji, która
doprowadziła do zastosowania tych środków.
5. Do celów niniejszego artykułu członek Rady Europejskiej lub Rady reprezentujący dane
Państwo Członkowskie nie bierze udziału w głosowaniu, a dane Państwo Członkowskie nie jest
uwzględniane przy obliczaniu jednej trzeciej lub czterech piątych Państw Członkowskich
przewidzianych w ustępach 1 i 2. Wstrzymanie się od głosu członków obecnych lub
reprezentowanych nie stanowi przeszkody w przyjęciu decyzji europejskich, o których mowa
w ustępie 2.
Do przyjęcia decyzji europejskich, o których mowa w ustępach 3 i 4, większość kwalifikowaną
stanowi co najmniej 72% członków Rady reprezentujących uczestniczące Państwa Członkowskie,
obejmujące co najmniej 65% ludności tych państw.
Jeżeli w wyniku podjęcia decyzji o zawieszeniu prawa do głosowania zgodnie z ustępem 3 Rada
stanowi większością kwalifikowaną na podstawie jednego z postanowień Konstytucji,
większość kwalifikowaną określa się tak, jak w akapicie drugim, natomiast jeżeli Rada stanowi na
wniosek Komisji lub ministra spraw zagranicznych Unii, większość kwalifikowaną stanowi co
najmniej 55% członków Rady reprezentujących uczestniczące Państwa Członkowskie, obejmujące
co najmniej 65% ludności tych państw. W ostatnim przypadku mniejszość blokująca obejmuje co
najmniej minimalną liczbę członków Rady reprezentujących więcej niż 35% ludności
uczestniczących Państw Członkowskich, plus jeden członek, w przeciwnym razie uznaje się,
że większość kwalifikowana została osiągnięta.
6. Do celów niniejszego artykułu Parlament Europejski stanowi większością dwóch trzecich
oddanych głosów, reprezentujących większość członków wchodzących w jego skład.
ARTYKUŁ I-60
Dobrowolne wystąpienie z Unii
1. Każde Państwo Członkowskie może, zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi, podjąć
decyzję o wystąpieniu z Unii .
2. Państwo Członkowskie, które podjęło decyzję o wystąpieniu, notyfikuje swój zamiar Radzie
Europejskiej. W świetle wytycznych Rady Europejskiej Unia prowadzi negocjacje i zawiera
z tym państwem umowę określającą warunki jego wystąpienia, uwzględniając ramy jego przyszłych
stosunków z Unią. Umowę tę negocjuje się zgodnie z artykułem III-325 ustęp 3. Jest ona zawierana
w imieniu Unii przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną po uzyskaniu zgody Parlamentu
Europejskiego.
3. Konstytucja przestaje mieć zastosowanie do tego Państwa Członkowskiego od dnia wejścia
w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, o której mowa
w ustępie 2, chyba że Rada Europejska w porozumieniu z danym Państwem Członkowskim
podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.
4. Do celów ustępów 2 i 3 członek Rady Europejskiej lub Rady reprezentujący występujące
Państwo Członkowskie nie bierze udziału w obradach i przyjmowaniu decyzji europejskich Rady
Europejskiej lub Rady dotyczących tego państwa.
Większość kwalifikowaną stanowi co najmniej 72% członków Rady reprezentujących
uczestniczące Państwa Członkowskie, obejmujące co najmniej 65% ludności tych państw.
5. Jeżeli Państwo, które wystąpiło z Unii, zwraca się o ponowne przyjęcie, jego wniosek
podlega procedurze, o której mowa w artykule I-58.