Konstytucje >> Konstytucja UE, Bruksela, 29 października 2004 r.



TYTUŁ II

PRAWA PODSTAWOWE I OBYWATELSTWO UNII

ARTYKUŁ I-9

Prawa podstawowe

1. Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie Praw Podstawowych, która stanowi

część II.

2. Unia przystępuje do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych

wolności. Przystąpienie do Konwencji nie narusza kompetencji Unii określonych w Konstytucji.

3. Prawa podstawowe, zagwarantowane w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka

i podstawowych wolności oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych Państwom

Członkowskim, stanowią część prawa Unii jako zasady ogólne prawa.

ARTYKUŁ I-10

Obywatelstwo Unii

1. Każda osoba mająca przynależność Państwa Członkowskiego jest obywatelem Unii.

Obywatelstwo Unii ma charakter dodatkowy w stosunku do obywatelstwa krajowego i nie zastępuje

go.



2. Obywatele Unii korzystają z praw i podlegają obowiązkom przewidzianym w Konstytucji.

Mają prawo do:

a) swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich,

b) głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach

lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, na takich

samych warunkach jak obywatele tego Państwa,

c) korzystania na terytorium państwa trzeciego, w którym Państwo Członkowskie, którego są

obywatelami, nie ma swojego przedstawicielstwa, z ochrony dyplomatycznej i konsularnej

każdego z pozostałych Państw Członkowskich, na takich samych warunkach jak obywatele

tego Państwa,

d) kierowania petycji do Parlamentu Europejskiego, odwoływania się do Europejskiego

Rzecznika Praw Obywatelskich oraz zwracania się do instytucji i organów doradczych Unii

w jednym z języków Konstytucji oraz otrzymywania odpowiedzi w tym samym języku.

Prawa te są wykonywane na warunkach i w granicach określonych przez Konstytucję i środki

przyjęte w jej zastosowaniu.